 | Stichting kitten opvang Doetinchem | | Stichting kitten Opvang Doetinchem |
| | De ziekte van Lyme of Borreliose wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi bacterie wordt meestal overgedragen door de beet van een geïnfecteerde teek. (75 teken verwijdert van 4 kittens van 5 weken oud)
Teken zijn kleine parasieten die vooral voorkomen in bossen en velden. De teek hecht zich vast in de huid en zuigt zich vol met bloed. Als de teek is geïnfecteerd, dan kunnen de Lyme-bacteriën worden overgedragen op de kat.
Symptonen:
Het meest voorkomende verschijnsel is gewrichtsontsteking dat zich uit in plotselinge kreupelheid en pijn aan meerdere gewrichten. Andere verschijnselen zijn:
. Braken
Jaren na de infectie kunnen de symptomen optreden. Deze kunnen bestaan uit gewrichtsontstekingen (polyartritis), ontstekingen van de lymfevaten (lymphadenopathie), moeheid, verlies van eetlust en koorts. Soms wordt ook hartspierontsteking (myocarditis) en nierinfectie gezien.
Ook kunnen symptomen aan het centrale zenuwstelsel optreden. Deze uiten zich in gedragsveranderingen zoals agressiviteit en epileptische aanvallen
- koorts
- Verlies van eetust
- Uitdroging
- Sloomheid
- Gezwollen lymfeklieren
- Aantasting van nieren
- .Aantasting van het hart
- Dood (dit treedt zelden op)
Let op:
- Een rode plek rondom de beet zoals we bij mensen met Lyme zien, zien we niet bij de hond of kat.
- Het ontwikkelen van een bult op de plaats van de beet zegt niets over het wel of niet ontwikkelen van Lyme
De Ziekte van Lyme wordt behandeld met antibiotica. Het middel van eerste keus is Doxycycline. Een huisdier met Lyme reageert normaal gesproken binnen enkele dagen op de ziekte. Wanneer de ziekte niet snel genoeg wordt gediagnosticeerd kan de ziekte chronisch worden en ernstige nierschade veroorzaken.
Verwijderen van een Teek:
Het is belangrijk om de teek zo snel mogelijk te verwijderen. Hoe korter de teek de kans krijgt zich vol te zuigen, hoe kleiner de besmettingskans. Bij verwijdering binnen 24 ur is de kans op besmetting vrijwel uitgesloten.
1. Neem een pincet waarmee de teek goed kan worden vastgepakt, zonder hem plat te drukken, bv. een epileer-of tekenpincet.
2. Plaats het pincet over de teek zo dicht mogelijk op de huid. Vooraf de teek niet verdoven met olie, alcohol, brandende sigaret of andere middelen.
3. Trek de teek voorzichtig, met een licht draaiende beweging uit de huid. Druk de teek hierbij niet plat.
| Levenscyclus |
|
De levenscyclus van een teek bestaat uit 4 stadia: ei, larve, nimfe en volwassen teek. Harde teken ondergaan tijdens hun ontwikkeling 2 vervellingen (van larve naar nimfe én van nimfe naar volwassen teek). Zachte teken kunnen vaker vervellen. Voor elke ontwikkelingsfase is een bloedmaaltijd nodig. Afhankelijk van hoeveelheid gastheren die de teek heeft (1,2 of 3 gastheren) kan een larve of nimfe òf van de gastheer vallen om op de grond te vervellen òf op de gastheer blijven om daar te vervellen. De paring tussen teken vindt meestal op de gastheer plaats, waarna het vrouwtje zich goed volzuigt met bloed. Uiteindelijk kan een volwassen vrouwtjes teek, volgezogen met bloed, wel een centimeter groot worden. Daarna laat ze zich vallen om eitjes te leggen, waarna ze dood gaat. De mannetjes kunnen langer op hun gastheer blijven.
Gastheren
De meeste teken hebben in iedere fase een gastheer nodig om hun levenscyclus te voltooien. Na uit het ei te zijn gekomen of na een vervelling klimmen teken in lage gewassen, zoals struikgewas en hoog gras. Daarnimfen hechten zich voornamelijk vast aan de kleinere dieren, zoals muizen of vogels, terwijl volwassen teken grotere dieren, zoals egels en reeën, geschikter vinden. Steeds vaker belanden teken ook op mensen en honden. Dit komt omdat veel tekensoorten terrein winnen en zich over grote delen van ons land hebben verspreid. Ook trekken mensen met hun honden steeds vaker de natuur in. Dit heeft ertoe geleid dat het besmettingsrisico is toegenomen.
|
 |
|
|
|
|
|
|
|